» » روایت نویسنده دفاع مقدس عبدالرضا سالمی نژاد از بنیانگذار واحد تخریب در جنوب سردار شهید علیرضا خیاط ویس (6)

  روایت نویسنده دفاع مقدس عبدالرضا سالمی نژاد از بنیانگذار واحد تخریب در جنوب سردار شهید علیرضا خیاط ویس (6)

روایت نویسنده دفاع مقدس عبدالرضا سالمی نژاد از بنیانگذار واحد تخریب در جنوب سردار شهید علیرضا خیاط ویس (6)

 

مرگ مادر

 

عليرضا مثل هر کودک ديگر اگرچه دوست داشت در آغوش مادر رشد و نمو کند اما به دليل بيماري مادرش از اين نعمت بيبهره ماند و سرانجام معالجات به ثمر ننشست و اين بيماري شديد در 10 تيرماه 1342 او را از پاي درآورد و به رحمت ايزدي پيوست. عليرضا از اين پس همانند پدرش طعم تلخ محروميت از حامي را از همان اوان کودکي چشيد و تا پايان زندگي از اين ناحيه در رنج بسر برد.

حاج عباس تصميم گرفت که پيکر همسرش را همانند مادر بزرگش، در کربلاي معلي به خاک بسپارد. او بعداز اينکه پيکرش را در قبرستاني در ويس به امانت گذاشت، سرانجام زمينه دفن او را در کربلا فراهم آورد و او را در جوار حضرت اباعبدالله به خاک سپرد تا از الطاف خفيه آن حضرت بهره ببرد.

فاطمه خياط ويس: مادرم در تمام مدت بيماري اش، مرتب توصيه ميکرد که مراقب کودک مظلومش باشم و مثل يک مادر به او محبت کنم. او در روزهاي آخر عمرش، بندهخدا از شدت بيماري حتي نميتوانست حرف بزند، اما به من اشاره ميکرد که بچه را بياور تا به او شير بدهم. وقتي از دنيا رفت من، پدرم و برادر بزرگم تا صبح بيدار مانديم و نتوانستيم عليرضا را از گريه و بيتابي آرام کنيم. مادرم سي سال بيشتر نداشت که از دنيا رفت؛ و بانويي مؤمنه و باخدا بود، او در سيستم نظام قديم شش کلاس درسخوانده بود. يادم ميآيد در ماه مبارک رمضان هرسال، دو بار قرآن را ختم ميکرد و اخلاقاً فردي مردمدار بود بهطوريکه همسايهها از همصحبتي با او لذت ميبردند، چون اکثر اوقات را در خانه ميماند و کمتر اهل بيرون رفتن بود، اما همسايه مرتب پيش او ميآمدند. خيلي از اوقات او را ميديدم که پس از آن که کارهاي روزانهاش را انجام ميداد، به گوشهاي مينشست و مشغول دعاخواني با مفاتيح ميشد.

 
 
 برگرفته از کتاب " سردار آتش " نوشته عبدالرضا سالمی نژاد 
  12 اسفند 1398
  107

  ویژه نامه ها

  لینک دوستان

  نظرسنجی

نظرشما در موردمحتوا و قالب بندی سایت معبر نور چیست؟


  اوقات شرعی

  یاد یاران