» » 19. صد و بیست

  19. صد و بیست

 

19. صد و بیست

 


 

 

19. صد و بیست

گلوله خمپاره عمل نکرده بود و چون فوق العاده حساس و خطرناک بود بچه­ های تخریب­ به آن دست نزده بودند. تنها پرچم قرمزی کنار کاشته بودند و از راه که رسید یک نگاه به آن کرد خودش بود . خمپاره  120.....

 به سر سوزنی بند بود تا منفجر شود. مثل یک افعی سمی چنبره زده بود. بچه­ ها را دور کرد، دست زدن بهش دیوانگی بود. مقدار مواد سی­ چهار کنارش گذاشت و فتیله را روشن کرد و به سرعت دور شد. پشت خاک­ریز پناه گرفت با صدای انفجار، با تمام پهنای صورتش خندید!

 

 برگرفته از کتاب " ازدحام انفجار " نوشته تخریبچی دلاور 
آقای دکتر احمد مومنی راد عضو هیات علمی دانشگاه تهران

  28 دی 1397
  235

  ویژه نامه ها

  لینک دوستان

  نظرسنجی

نظرشما در موردمحتوا و قالب بندی سایت معبر نور چیست؟


  اوقات شرعی

  یاد یاران